Centrum Steven F. Udvar-Hazy jest częścią Smithsonian usytuowaną na peryferiach Waszyngtonu. Dojeżdża się tam metrem do ostatniej stacji przez lotniskiem Dulles International, a potem dojeżdża autobusem.

Jest to muzeum lotnictwa usytuowane w hangarach byłego lotniska, znajdującego się w pobliżu lotniska Dulles International. Zawiera znacznie więcej dużych eksponatów, niż muzeum lotnictwa w centrum miasta.

W większości muzeów tego rodzaju do niektórych samolotów można wejść i obejrzeć je od środka. Tutaj dla zwiedzających, a zwłaszcza dla młodzieży przygotowano małą Cessnę, w której można usiąść za sterami i obserwować, jak ruchy drążka sterowego przenoszą się na stery i lotki.

Widok ogólny hangarów:

   

---

Jednym z największych i najbardziej znanych eksponatów jest Enola Gay - samolot, który zrzucił bombę atomową na Hiroshimę

   

---

Eksponowane są samoloty z I wojny światowej: Caudron G4 oraz Sopwith Camel.

Caudron G4, podobnie jak jego mniejsza wersja Caudron G3 ma ogon umocowany do reszty kadłuba przy pomocy czterech cienkich prętów i wielu linek napinających.

   

Z okresu II wojny światowej myśliwce: Hawker Hurricane IIc, Curtiss P-40 Kittyhawk oraz pierwsze samoloty nadające się do walki nocnej: amerykański Northrop P-61C Black Widow i niemiecki Heinkel He 219 Uhu Eagle Owl

     

Do nawigacji i celnego bombardowania służył amerykańskim superfortecom analogowy przelicznik nawigacyjny, np. AN/ASQ-48. Z kolei do zakłócania działania niemieckich radarów brytyjskie samoloty zrzucały cienkie paski folii aluminiowej.

Przez kilka pierwszych dni radary były całkowicie bezużyteczne, jednak inżynierowie wymyślili układy elektroniczne, które powodowały, że radary odróżniały samoloty od pasków folii. Nie było to doskonałe, raczej na zasadzie "coś widać", ale lepiej, niż kompletne oślepienie.

Po wojnie amerykanie skonstruowali kopię pocisku V1, jednak armia nie była zainteresowana, uznając ten projekt za przestarzały. Zapewne z powodu symbolicznej celności.

     

---

Muzeum ma w zbiorach również powojenne samoloty bojowe: niewidzialny samolot Lockheed SR-71 Blackbird, radziecki myśliwiec MiG-15 bis i bezzałogowy dron General Atomics MQ-1 Predator

   

---

Kilka samolotów powszechnie znanych. Pasażerski Junkers Ju 52, pokryty falistą blachą, znany jako Ciotka Ju.

Mały samolot do użytku prywatnego i szkoleń Piper J-3, w zasadzie wzorcowy lekki samolot.

Jedyny ponaddźwiękowy samolot pasażerski Concorde. Niestety jego eksploatacja okazała się nieopłacalna, a na trasie z Europy do Ameryki oszczędność czasu przelotu nie uzasadniała wysokiej ceny biletów. W czasie 14 godzinnego lotu do Japonii oczywiście wielu pasażerów marzy o szybszych samolotach, niestety Concorde nie miał takiego zasięgu.

   

---

Trochę konstrukcji amatorskich. Kopia samolotu Bleriot XI zbudowana przez dwóch nastolatków na podstawie planów. Latała!

Sky Baby. Miał to być najmniejszy latający samolot świata, ale obecnie jest tylko najmniejszym latającym dwupłatem. Rozpiętość skrzydeł tylko 218 cm i latał!

Aerobile – jedna z licznych konstrukcji latającego samochodu. Skrzydło i śmigło przechowywane osobne montuje się przed lotem, a bez nich można jeździć.

   

---

W muzeum znalazły się także samoloty eksperymentalne i testowe prototypy. Pierwsze podejście firmy Northrop do latającego skrzydła Northrop N-1M, później rozwinięte do większych konstrukcji. Ale pomysł samolotu który jest jednym wielkim skrzydłem jednak nie przyjął się.

Bell XV-15, samolot pionowego startu. Gondole z silnikami i śmigłami są umieszczone na końcach skrzydeł i mogą obracane tak, że śmigła wytwarzają ciąg skierowany pionowo do góry. To działało. Samolot pochodzi z lat 70. XX wieku.

Kaman K-225 z 1951 roku był pierwszym helikopterem napędzanym turbiną gazową, a nie silnikiem tłokowym. Warto zwrócić uwagę, że ten helikopter ma dwa główne wirniki.

   

---

Samolot na płozach Fairchild FC-2 na którym znany polarnik Richard Byrd latał nad Antarktydą został przekazany do Smithsonian.

W muzeum nie ma żadnych balonów, ale można oglądać gondolę sterowniczą Goodyear C-49, która była częścią sterowca Goodyear GZ-20.

Do balonu doczepiona była kapsuła Red Bull Stratos, z której w 2012 roku na wysokości prawie 40 kilometrów wyskoczył spadochroniarz Felix Baumgartner. Zanim otworzył spadochron, w spadaniu swobodnym przekroczył prędkość dźwięku.

   

---

Przy wejściu do części poświęconej problematyce kosmicznej ustawiony jest model rakiety księżycowej Saturn Apollo. Nie taki mały z zestawu Lego, który wszyscy mamy w domu, tylko naprawdę duży. Niestety w sklepiku muzealnym ten model nie występuje.

Aparat fotograficzny Hasselblad, użyty przez Waltera Schirrę w czasie lotu w programie Mercury. Ten aparat był też użyty w różnych misjach programu Gemini.

Do fotografowania na Księżycu przygotowano specjalną wersję aparatu Hasselblad. Modyfikacje opisane są w załączonym fragmencie artykułu z "Horyzontów Techniki" (numer 4/1969). Jak widać, wbrew niektórym opisom, jakieś celowniki w tych aparatach były. Te Hasselblady wszystkie pozostawiono na Księżycu w myśl zasady, ze każdy gram się liczy.

Na dwóch ścianach wystawiono modele różnych rakiet nośnych.

           

Centralną część hangaru zajmuje prom kosmiczny Discovery.

     

Parę eksponatów związanych z eksploracją kosmosu. Łazik marsjański Pathfinder z 1997 roku, model naturalnej wielkości.

Radziecka sonda Vega z lat 80. XX wieku dostarczyła wyposażenie badawcze na Wenus i dokonała licznych pomiarów komety Halleya. W programie badawczym wzięło udział wiele różnych krajów.

Pod sufitem zestawienie modeli różnych satelitów Ziemi

   

---

W muzeum znajdują się również warsztaty, w których remontuje się, a nawet rekonstruuje eksponaty.

   

---