Blok anonimowy

[
DECLARE
   deklaracje zmiennych/stałych/wyjątków/kursorów/typów/procedur/funkcji
   identyfikator typ_danych [NOT NULL] [:= wyrażenie];
   identyfikator CONSTANT typ_danych [NOT NULL] [:= wyrażenie];
   nazwa_wyjątku EXCEPTION; --RAISE nazwa_wyjątku
   CURSOR nazwa_kursora IS instrukcja_SELECT; --(bez INTO)
   jest typ BOOLEAN ze stałymi True i False
   typ danych można pobrać z definicji tabeli nazwa_tabeli.nazwa_kolumny%TYPE
   są też rekordy, np nazwa_tabeli%ROWTYPE
]
BEGIN
   /*komentarz
      ...
   */
   --komentarz do końca linii
   ciąg instrukcji
   z SQL mogą być SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE, COMMIT i ROLLBACK
   nie można pozostawić pustego ciągu, ale można null;
[
EXCEPTION
   obsługa wyjątków
]
END;

w sqlplus . w osobnej linji żeby do bufora lub / żeby wykonać

Instrukcje sterujące

IF warunek THEN
   ciąg_instrukcji
END IF;

IF warunek THEN
   ciąg_instrukcji
ELSE
   ciąg_instrukcji
END IF; --else dla False i Null

IF warunek THEN
   ciąg_instrukcji
ELSIF warunek THEN
   ciąg_instrukcji
END IF;

LOOP
   ciąg_instrukcji (w tym EXIT lub EXIT WHEN warunek)
END LOOP;

FOR zmienna IN wartość1 .. wartość2 LOOP
   null;
END LOOP;

WHILE warunek LOOP
   null;
END LOOP;

Instrukcja select

SELECT wyrażenie, wyrażenie, ...
INTO zmienna, zmienna, ...
FROM tabela, tabela, ...
[WHERE ...][GROUP BY ...][HAVING ...][FOR UPDATE ...];
Musi zwracać dokładnie jeden wiersz wyników, np. 
SELECT ename
INTO nazwisko
FROM emp
WHERE empno = 1030;

Zmienne systemowe

W PL/SQL (ale nie w SQL) można korzystać ze zmiennych systemowych. oraz tylko w sekcji EXCEPTION

Komunikacja z użytkownikiem

Jest dostęp do zmiennych aplikacji korzystającej z bloku PL/SQL :nazwa_zmiennej.
Można też użyć zmienych podstawienia sqlplus &nazwa_zmiennej.
Do wypisywania na ekran można stosować DBMS_OUTPUT.Put_Line(napis) wcześniej ustawiając SET ServerOutput ON.
przykład 1
przykład 2

Wyjątki

 W PL/SQL standardowe wyjątki mają przyporządkowane nazwy. Podstawowy przykład
przykład 1

Błędy występujace w sekcji DECLARE lub EXCEPTION są przekazywane na zewnątrz.
przykład 2

Do sprawdzenia która instrukcja spowodowaća błąd można używać podbloków z własną obsługą błędów lub użyć licznika zwiększanego po wykonaniu każdej instrukcji.

Nowe wyjątki definiujemy w sekcji DECLARE za pomocą: nazwa_wyjątku EXCEPTION
Wyjątek można zgłosić przy pomocy: RAISE nazwa_wyjątku
przykład 3

Jest też procedura zgłaszająca wyjątek (wolno używać numerów od -20999 do -20000)
przykład 4

Można obsługiwać błędy przechwytywane przez serwer bazy danych
przykład 5

Kursory

 
CURSOR nazwa_kursora IS instrukcja_SELECT; --(bez INTO)

OPEN nazwa_kursora;

FETCH nazwa_kursora INTO zmienna, ...;

EXIT WHEN nazwa_kursora%NOTFOUND;

CLOSE nazwa_kursora;

przykład 1

Istnieje składnia skrócona.
przykład 2

Kursory można sparametryzować.
przykład 3 przykład 4

Jak przy SELECT można też blokować wiersze.
przykład 5

Można definiować typy kursorowe do przekazywania jako parametry procedur i funkcji.
przykład 6

Zmienna kursorowa jest jak wskaźnik (więc przekazujemy stan kursora). Nie można używać w kursorowym FOR.

Rekordy i tabele

 Są rekordy (bardziej rekordowe niż typ wierszowy)
przykład 1

W algorytmach i do komunikacji aplikacji (szczególnie WWW) z bazą służą tabele.
Mogą przechowywać nieograniczoną liczbę wierszy i są indeksowane (niekoniecznie kolejnymi) liczbami całkowitymi BINARY_INTEGER.
przykład 2 przykład 3

Procedury i funkcje

CREATE [OR REPLACE]
PROCEDURE nazwa(lista_parametrow) {AS|IS}
blok PL/SQL bez słowa DECLARE (ale to co pomiedzy DECLARE i BEGIN moze byc)

Typy przekazywania parametrów: IN, OUT, IN OUT (domyślny).
Nie podajemy rozmiaru, czyli np. tylko VARCHAR2 (nadal można tab.kol%TYPE)
przykład 1

Błędy przy kompilacji można obejrzeć dzięki show errors 
CREATE [OR REPLACE]
FUNCTION nazwa(lista_parametrow)
RETURN typ_danych {IS|AS}

blok PL/SQL bez słowa DECLARE (ale to co pomiedzy DECLARE i BEGIN moze byc)
blok musi zawierac: RETURN wartosc;
przykład 2 Można podawać wartości domyślne parametrów po słowie kluczowym DEFAULT.
Parametry w wartościami domyślnymi muszą był na końcu.
Jak kilka to wywołujemy: fun(par1,par2, nazwa_par4 => par4)
przykład 3

Funkcji można używać w instrukcjach SQL tak jak funkcji standardowych, ale nie mogą modyfikować stanu bazy, ani nie mogą mieć parametrów wyjściowych. Nie powinny korzystać ze zmiennych nielokalnych zadeklarowanych w pakietach, ani z notacji: nazwa_param => wartosc.
przykład 4

Żeby zobaczyć informację o parametrach procedury lub funkcji piszemy: DESC[RIBE] nazwa
Można też skorzystać z perspektywy słownikowej user_source
przykład 5

Procedury i funkcje można przeciążać.

Pakiety

Pakiet składa się z części publicznej (specyfikacja) i prywatnej (implementacja). Każda sesja ma swój egzemplaż pakietu, czyli zmienne zachowują swoje wartości na czas trwania sesji. 
CREATE [OR REPLACE] PACKAGE nazwa_pakietu AS
   definicje obiektów publicznych (dla procedur i funkcji tylko nagłówki)
END nazwa_pakietu;

CREATE [OR REPLACE] PACKAGE BODY nazwa_pakietu AS
   definicje obiektów publicznych i prywatnych
[
BEGIN
   instrukcje inicjalizujące
]
END nazwa_pakietu;


Nie można przekazywać kursora przez parametr procedury, ani współdzielić zmiennych kursorowych.
Definiując funkcje należy zamieszczać dyrektywę kompilatora: PRAGMA RESTRICT_REFERENCES(nazwa_funkcji, opcja, ...), gdzie:

Sekwencje

CREATE SEQUENCE nazwa_sekw
[INCREMENT BY k]
[START WITH n];

DROP SEQUENCE nazwa_sekw
Odwołujemy się przy pomocy nazwa_sekw.NextVal oraz nazwa_sekw.CurrVal