Recital fortepianowy

Recital fortepianowy
na Wydziale MIM

czwartek, 9 października 2008, godz. 16:00

Eugenia Kwon

Johannes Brahms - 4 ballady op. 10
nr. 1 d-moll
nr. 2 D-dur
nr. 3 h-moll
nr. 4 H-dur

Isaac Albeniz - Iberia zeszyt I:
Preludio (Evocation)
Cadiz (El Puerto)
Sevilla (Corpus Christi en Sevilla)

Sergiusz Prokofiew - Sonata d-moll, op. 14 nr. 2

Eugenia Kwon urodziła się w 1983 roku, rozpoczęła naukę gry na fortepianie w wieku 7 lat w Taszkiencie w klasie prof. Ireny Wahabovej. Edukacje muzyczną kontynuowała w Zespole Szkół Muzycznych im. K. Szymanowskiego w Warszawie w klasie prof. Marii Palmowskiej-Guz. Swoje umiejętności pianistyczne doskonaliła wyjeżdżając w 2001 roku na dwumiesięczny staż artystyczny do Moskwy pracując z prof. Eleną Klokovą (prof. Specjalnej Szkoły Muzycznej im. Gnessinych), jak również podczas III, IV oraz V Pomorskich Warsztatów Pianistycznych FERMATA (2001, 2002, 2003), IX Spotkań Muzycznych w Gdańsku (2002), Warszawskich Warsztatach Pianistycznych (2002), Letniej Akademii Muzycznej w Krakowie (2003), II Międzynarodowych Kursach Muzycznych w Warszawie (2008), czerpiąc wiedzę muzyczną od takich profesorów jak m. in. Wiera Nossina, Irina Rumiancewa, Bernard Ringeissen, Szabolcs Eszteny, Waldemar Wojtal, Ewa Pobłocka, Andrzej Artykiewicz, Joanna Kurpiowska, Elżbieta Tarnawska. W latach 2001-2003 była członkiem chóru Laudate Dominum prowadzonym przez Agnieszkę Perzanowską, który zdobył wiele prestiżowych nagród w kraju i za granicą (m.in. I nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Chóralnym w Moskwie 2002). W roku akademickim 2005-2006 wyjechała do Paryża odbywając roczny staż artystyczny u prof. Siergieja Markarova (Ecole Normale de Musique de Paris). Koncertowała w wielu salach Polski (Warszawa, Gdańsk, Gdynia, Kraków, Jabłonna, Łomianki, Lublewo, Krokowo),Uzbekistanu (Taszkient), Francji (Paryż, Wersal) oraz Hiszpanii (Granada, Marbella) solo oraz w zespołach kameralnych. Będąc w klasie maturalnej została wyróżniona i wytypowana do wzięcia udziału w koncercie dyplomantów, wykonując koncert solowy z towarzyszeniem orkiestry prowadzonej przez Grzegorza Kosa. W kwietniu 2008 roku wraz ze swoim kwintetem fortepianowym zakwalifikowała się do półfinału Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej w Weronie. Obecnie jest dyplomantką Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Jerzego Sterczyńskiego. Również podjęła pracę jako nauczycielka fortepianu w Społecznej Szkole Muzycznej w Warszawie.

O kompozytorach

Johannes Brahms (1833-1897) kompozytor, pianista i dyrygent niemiecki, urodzony w Hamburgu. Początkową naukę muzyki pobierał u ojca, miejskiego muzykanta w Hamburgu, potem u F.W. Cossela (fortepian) i E. Marxena (kompozycja). W 1878 r. osiadł na stałe w Wiedniu, gdzie zmarł. Główne źródła stylu Brahmsa to szkoły przedklasyczne (późny barok,...), klasycyzm wiedeński i romantyzm niemiecki. Przyjaźnił się z Robertem i Klarą Schumann. Z niechęcią odnosił się do muzyki programowej, w szczególności scenicznej. Przeciwstawiał się więc kierunkowi reprezentowanemu np. przez Berlioza, Liszta, Wagnera i R. Straussa, co wywoływało ataki krytyki muzycznej, z entuzjazmem przyjmującej wtedy ten kierunek. Z bogatej i różnorodnej twórczości wymienić można m.in. 4 symfonie, Niemieckie Requiem, Kantatę, Uwertury, liczne pieśni, Uwerturę akademicką (skomponowaną jako podziękowanie za doktorat h.c. uniwersytetu we Wrocławiu), 2 koncerty fortepianowe i wiele utworów solowych na fortepian (sonaty, rapsodie, ballady, scherzo, cykle wariacyjne, tańce węgierskie, walce i in.), utwory kameralne (sonaty skrzypcowe, wiolonczelowe, klarnetowe, tria fortepianowe, kwartety smyczkowe i fortepianowe, kwintety smyczkowe i kwintet fortepianowy, sekstety smyczkowe). Stworzył ponad 520 dzieł. Cztery Ballady op. 10 powstały w 1854 r.

Sergiej Prokofiew ur. 23 IV 1891 w Sosnówce, zm. 5 III 1953 w Moskwie, rosyjski kompozytor i pianista, uczył się m.in. u Rimskiego-Korsakowa. W latach 1913-1914 wyjeżdżał do Anglii i Włoch, a po powrocie (1914) zwyciężył w konkursie pianistycznym im. Antoniego Rubinsteina. W 1918 r. wyjechał do USA, potem zamieszkał w Paryżu, skąd podróżował do wielu krajów, gdzie oprócz aplauzów, wywoływał skandale nowoczesnością swej muzyki. W 1932 r. wrócił do Związku Radzieckiego i poprowadził klasę kompozycji w Konserwatorium Moskiewskim. Twórczość jego odegrała ważną rolę w rozwoju muzyki XX w. Skomponował 8 oper, 7 baletów, 5 koncertów fortepianowych (+1 na 2 fortepiany), 2 skrzypcowe i 1 wiolonczelowy, wiele utworów fortepianowych (m.in. 9 sonat), orkiestrowych (m.in. 7 symfonii), kameralnych i in. Sonata fortepianowa d-moll op. 14 nr.2 powstała w 1912 r.

Isaac Albeniz ur.29 V 1860 w Camprodon (Katalonia), zm. 18 V 1909 w Cambo-les-Bains (Pireneje), hiszpański kompozytor i pianista, obok E. Granadosa, M. de Falli i F. Pedrella (Padrell uczył też Granadosa i de Fallę) twórca hiszpańskiego stylu narodowego. Od dzieciństwa uczył się muzyki w Paryżu, po czym odbył wiele podróży z koncertami. Ukończył kompozycję i fortepian w Konserwatorium Brukselskim, następnie dalej podróżował z koncertami. W kompozycjach swych czerpał inspiracje z hiszpańskiego folkloru muzycznego, z jego charakterystycznej rytmiki, harmoniki i maniery tzw. cante hondo (śpiewów andaluzyjskich o dużym ładunku dramatyzmu, stylistycznie nawiązujących do muzyki cygańskiej). Komponował muzykę orkiestrową, pieśni i opery, ale największe znaczenie mają jego utwory fortepianowe, a wśród nich Iberia (powstała w latach 1906 - 1909), w której spleciony został idiom ludowej muzyki andaluzyjskiej - nigdy jednak nie cytowanej dosłownie - ze zdobyczami ówczesnej muzyki europejskiej, np. impresjonizmu. Utwór ten składa się z czterech ksiąg ("zeszytów"). W wykonywanej dziś pierwszej księdze, część Evocación jest nostalgiczną reminiscencją kraju rodzinnego kompozytora, chociaż muzycznie zrealizowaną w kolorycie właściwym francuskim impresjonistom. Część El Puerto czerpie inspirację z tańców przy akompaniamencie gitary, zasłyszanych w małym porcie rybackim Santa Maria w Kadyksie. Część Corpus Christi en Sevilla jest muzyczną ilustracją procesji w święto Bożego Ciała w Sewilli, gdzie przy dźwiękach maszerującej orkiestry (z wielkim i grzmiącym bębnem) i śpiewu śpiewaków, niesiona jest statua Matki Boskiej, za którą podąża tłum biczujących się pokutników.