Koncert kameralny

KONCERT KAMERALNY
NA WYDZIALE MIM
czwartek, 5 czerwca 2008, godzina 16:00
sala 2180

Wykonawcy:

Yuka Hattori - fortepian
Christian Danowicz - skrzypce
Michał Zieliński - wiolonczela

PROGRAM

F. Chopin Introdukcja i Polonez C-dur op. 3 na wiolonczelę i fortepian
E. Ysaye VI Sonata E-dur op. 27 na skrzypce solo
P.I. Czajkowski Trio fortepianowe a-moll op. 50

O kompozytorach:

Fryderyk Chopin ur. 22 lutego (według metryki chrztu w kościele parafialnym w Brochowie) lub 1 marca (według własnego oświadczenia - jest ono np. w liście do prezesa Towarzystwa Literackiego w Paryżu z dnia 16 stycznia 1833, por. F. Chopin, Wybór listów, Ossolineum 2004) 1810 r. w Żelazowej Woli koło Sochaczewa. Zmarł 16 października 1849 r. w Paryżu. Zamiast powszechnie znanych dziejów życia i twórczości, kilka informacji o Introdukcji i Polonezie C-dur op. 3 na wiolonczelę i fortepian. Po ukończeniu w lipcu 1829 Warszawskiej Szkoły Głównej Muzyki (część Konserwatorium związana z Uniwersytetem Warszawskim), 19-letni Chopin spędził październikowy tydzień w pałacyku myśliwskim księcia Antoniego Radziwiłła (wiolonczelisty, kompozytora, mecenasa sztuki, namiestnika Wielkiego Księstwa Poznańskiego, męża bratanicy Fryderyka II Wielkiego Fryderyki D.L. Hohenzollern) w Antoninie w Poznańskiem. Skomponował wtedy dla księcia i jego córki Poloneza C-dur, o którym w liście z 14 listopada 1829 do przyjaciela T. Wojciechowskiego wyznaje: "Napisałem dla niego Alla polacca z wiolonczelą. Nic nie ma prócz błyskotek, dla salonu, dla dam; - chciałem, widzisz, żeby księżniczka Wanda się nauczyła. Niby jej przez ten czas dawałem lekcje. Młode to, 17-lecie lat - ładne i, dalipan, aż miło było ustawiać paluszki. Ale żart na stronę, wiele ma prawdziwego czucia muzykalnego, tak - że nie trzeba gadać: a tu crescendo, a tu piano, a tu prędzej, a tu wolniej itd.". Polonez ten, jedna z pięciu chopinowskich kompozycji kameralnych, należy do utworów w stylu brillant. Choć opinię Chopina o nim podzielało wielu muzyków i krytyków, jest chętnie słuchany przez publiczność od samego jego powstania do dziś. Wykonywany jest z napisaną pół roku później Introdukcją, a całość dedykowana Józefowi Merkowi (główny wiolonczelista wiedeńskiej opery dworskiej i profesor Konserwatorium Warszawskiego). W liście z 10 kwietnia 1830 do Wojciechowskiego pisze Chopin: "Projekt już gotowy na mający się dać wieczór u Lewickiej, gdzie ... na końcu mój Polonez z wiolonczelą, do którego dodałem Adagio, introdukcję umyślnie dla Kaczyńskiego [ówczesny wiolonczelista]. Próbowaliśmy i ujdzie". W rok później Karl Czerny (austriacki pianista 1791 - 1857), z którym Chopin utrzymywał przyjacielskie stosunki, zrobił fortepianową transkrypcję tej kompozycji i opublikował w Wiedniu w 1831 r.

Eugène Ysaye (1858 - 1931) belgijski skrzypek, dyrygent i kompozytor, uczeń m.in. Henryka Wieniawskiego w Konserwatorium Brukselskim, po studiach zostaje pierwszym skrzypkiem w orkiestrze, z której wywodzi się słynna Berliner Philharmoniker. Gry jego słuchali tam wielcy muzycy, m.in. Joseph Joachim, Franz Liszt, Clara Schumann, Artur Rubinstein. W wieku 28 lat otrzymuje stanowisko profesora Konserwatorium Brukselskiego, co staje się początkiem jego kariery nauczycielskiej. Jednocześnie dużo podróżuje (kraje Europy, Rosja, Stany Zjednoczone) z koncertami, a jego znakomite wykonania przynoszą mu wielką popularność i dedykacje dzieł takich twórców jak m.in. C. Debussy, C. Saint-Saëns, C. Franck, E. Chausson. Postępująca choroba (w szczególności rąk) uniemożliwia mu prowadzenie aktywnej działalności wykonawczej i z wiekiem zmusza do zajęcia się głownie pracą kompozytorską i nauczycielską. Tworzył koncerty i solowe utwory skrzypcowe, a wśród nich najsławniejsze to 6 sonat op. 27 na skrzypce solo, z których ostatnią E-dur dziś usłyszymy.

Piotr Iljicz Czajkowski (1840 - 1893) kompozytor rosyjski, syn inspektora kopalni. Konserwatorium w Petersburgu ukończył (pod kierunkiem m.in. Antoniego Rubinsteina) w 1865 r. pracą dyplomową, którą była kantata Oda do radości do słów F. Schillera (użytych wcześniej przez Beethovena w finale IX Symfonii). W następnym roku został profesorem teorii muzyki w Konserwatorium Moskiewskim. W latach 1877 - 1878 wyjechał do Szwajcarii (w wyniku załamania psychicznego po nieudanej próbie założenia rodziny), gdzie pracował m.in. nad operą liryczną Eugeniusz Oniegin (wg. poematu Puszkina). W latach 1880 - 1890 odbywał podróże koncertowe po wielu krajach Europy (w Brytyjskim Uniwersytecie Cambridge otrzymał doktorat h.c.). W 1891 r. wyjechał na cykl koncertów do USA. Twórczość Czajkowskiego wywarła wielki wpływ na późniejszy rozwój muzyki rosyjskiej. Jest przykładem połączenia stylistyki romantycznej z klasyczną jasnością formy, a melodyka głosu wokalnego staje się u niego głównym środkiem wyrazu. Tworzył opery (11), balety (3), symfonie (6 + nienumerowana Manfred), suity (5), koncerty fortepianowe (3), skrzypcowe (2), wiolonczelowe (4), kwartety smyczkowe (4), trio fortepianowe (1), inne utwory kameralne (4), muzykę na fortepian solo (ponad 30 dzieł), muzykę orkiestrową (ponad 20 dzieł), muzykę chóralną (19 dzieł), pieśni (ponad 20) i szereg utworów o nazwach związanych z różnymi wydarzeniami lub osobami. Trio fortepianowe a-moll zatytułowane "Pamięci wielkiego artysty" powstało w latach 1881-82 jako wyraz czci dla Mikołaja Grigoriewicza Rubinsteina (1835-1881), pianisty, dyrygenta, profesora i dyrektora Konserwatorium Moskiewskiego, który bardzo pomógł Czajkowskiemu w karierze i promocji jego muzyki (M.G. Rubinstein był o 6 lat młodszym bratem wielkiego rosyjskiego pianisty, założyciela Konserwatorium Petersburskiego, Antoniego Rubinsteina).

O wykonawcach:

Yuka Hattori Absolwentka Wyższej Szkoły Kikuzato w Nagoya. Obecnie studiuje muzykę kameralną w klasie prof. M. Nosowskiej i prof. R. Morawskiego, a fortepian w klasie prof. E. Pobłockiej w Akademii Muzycznej im. Fr. Chopina w Warszawie. Laureatka konkursów fortepianowych w Japonii.

Christian Danowicz urodził się w roku 1983 w Buenos Aires w Argentynie. W wieku lat czterech wraz z rodziną wyemigrował do Francji gdzie rozpoczął naukę gry na skrzypcach u swojego ojca - skrzypka. W 2001 r. podjął naukę w Conservatoire National de Toulouse w klasie skrzypiec prof. Gilles Colliard, które ukończył z wyróżnieniem w roku 2002. W roku 2004 jako stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki Francji rozpoczął studia na Akademii Muzycznej im .F. Chopina w Warszawie, w klasie skrzypiec prof. prof. Julii i Krzysztofa Jakowiczów. W roku 1999 został laureatem narodowego konkursu francuskiego radia Radio France. W roku 2003 w dowód uznania swego talentu i osiągnięć otrzymał stypendium od swojego rodzimego miasta Thonon-les-Bains. Christian Danowicz został również dostrzeżony przez międzynarodową organizację Rotary Club ,wspierającą młodych artystów na całym świecie, dzięki której mógł grać na włoskich skrzypcach z 18 w. C. Landolfi należących do szwajcarskiej fundacji „Maggini”. Artysta występował w Tuluzie, Lyon, Limoge, Paryżu, Evian i Thonon z takimi artystami jak Francis Kilian, Gilles Colliard, Sylvie Brunet-Fontaine i inni we Francji. Brał udział w wielu mistrzowskich kursach muzycznych u tak wybitnych osobowości artystycznych jak R. Ricci, E. Friedman, I. Gitlis, T. Tomaszewski i E. Zienkowski. Na festiwalu muzycznym w Biel-Bienne w Szwajcarii trzykotnie wystąpił jako solista z orkiestrą wykonując Koncert skrzypcowy D-dur N. Paganiniego, d-moll H. Wieniawskiego i G-dur W.A. Mozarta. W roku bieżącym rozpoczął studia na wydziale dyrygentury symfoniczno-operowej w klasie prof. Antoniego Wita na Akademii Muzycznej w Warszawie.

Michał Zieliński ukończył liceum w ZPSM nr 4 im. Karola Szymanowskiego w Warszawie w klasie prof. Kazimierza Michalika. Jest dwukrotnym stypendystą Ministra Kultury. W 2004 r zajął II miejsce na Ogólnopolskich Przesłuchaniach Wiolonczelowych w Łodzi i II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie im. Kazimierza Wiłkomirskiego w Poznaniu. Wystąpił jako solista w sali koncertowej Filharmonii Narodowej w ramach Koncertu Laureatów Konkursów. W 2005 r. wygrywając przesłuchania w Polsce został wybrany uczestnikiem programu Morningside Music Bridge w Kanadzie gdzie otrzymał stypendium. Miał okazję pracować pod kierunkiem takich pedagogów jak: T. Strahl, S. Rolston, H. Jensen, A. Orkisz, A. Parisot. Aktywnie uczestniczy w wykonaniach muzyki współczesnej, występował na Laboratorium Muzyki Współczesnej gdzie jako solista wraz z kwartetem Kwartludium wziął udział w prawykonaniu utworu Aleksandra Kościowa. W lutym 2006 r. został zaproszony przez San Diego State University, aby dać cykl koncertów, prezentując głównie utwory Aleksandra Kościowa. Obecnie jest studentem II roku Akademii Muzycznej im Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie P. Hausenplasa.